RSS

Monthly Archives: May 2015

መቀነትሽን አጥብቂ

IMG0193A

(የኮተቤው የሻው ተሰማ)
የዕድሜሽን ተውሳክ-ተቀጥላ፣ በመሐፀንሽ ስትቋጥሪ፣
ያበሳሽን ቀነ ገደብ፣ ስትቀንሽ- ሰትደምሪ፣
በትኩስ-በበራዱ፣ ቃር ማቅለሽለሽ… ስትጀምሪ፣
ዶሮ መረቁ ቢያርብሽ፣ ወጡ በቅመም ባይጥም፣
‹ቅሪት ያምራታል› ተብሎልሽ፣ ለደንታሽ ደንታ ባይሰጥም፣
ፍሪዳ ባይጣልልሽ፣ ዕድል ባይጥፍሽ ለቅልጥም፤
አቅበጥብጦ ሲያስፋሽክሽ…፣ ሲያስመልስሽ የበላሽው፣
ቃሪያ ጎመኑ… ውል ሲልሽ ያኔ ነበር የጀመርሽው፡፡
ከባጥ በላይ ፅኑ ፍዳ፣ በልጅ ስቃይሽን መቁጠር፣
በኪነ ጥበቡ ትንግርት፣ ቅጥያሽ ሆኜ ስፈጠር፡፡
በመዓልት-ሌሊት ተራክቦ፣ ሲኳኳል የአዋርኅ ቀመር፣
ቀናትን ሣንምት ውጧቸው፣ ሣምታትን ዘጠኝ ወር፣
በወርኀ ማዕዶት ሽግሽግ፣ ለዓመት ሦሰት ወር ሲቀር፣
እንደ ልሳኑ ስያሜ፣ ‹ቅሪት› ነበርሽ ቀደም ሲል፣
ነፍስ ስዘራ ስጠራቀም፣ ከ‹ፅንሰነት› ተብዬ ‹ሽል›፣
ከደምሽ ደም እየሞላሁ፣ እድገቴን ባንቺው ሳሻሽል፣
በዚያ የሸክም ወራት፣ ሲያበራይሽ የልብ ጋር፣
ነፍስሽ ሕቅታን ስትቃዥ፣ ተሠርታ በሞት አውታር፣
ላይ ቅጽበት እፎይታ አጥተሸ፣ ሲያባዝትሽ ሰቀቀኑ፣
በብጽዓት እየማለድሽ፣ በምልጃ በጧፍ- በጣኑ፣
ነገ የሰማይ ያህል- እየመጠቀ ቀኑ፣
ቁም ስቅልሽን እያሳየሁ፣ ‹ነፍሰጡር› ሆነሽ ተጦሬ፣
ባፍንጫሽ እያስቃተትሁ፣ ልክ ዘጠኝ ወር ቆጥሬ፣
በመጣሁ-ቀረሁ ሕማማት፣ የቀናት ለጠፍ ደምሬ፣
የአራስ ቤት ወግ ላሳይሽ፣ ስበቃ ለምስልሽ ፍሬ፤
ደሜን ከደምሽ በመድፈቅ፣ አጥንቴን ካጥንትሽ አጋጥሜ፣
‹የምጥ ማርያምን› ሲማልድ፣ ምጥሽን ሲያምጥ አዳሜ፣
አስደግድጌው እንደ ጃን፣ ወንድ ሴቱን አስቁሜ፣
ኮኮቤ ሲቃናልኝ- ፍካሬው ሲያምር ሕልሜ፣
በሽርት ውሃ ብሥራት-መርዶ፣ ተሸጋገርኩ ለሌላ ዕድሜ፡፡ Read the rest of this entry »

 
 
 
%d bloggers like this: